Vinod Vaisakhi

പഞ്ഞിപ്പൂക്കള്‍
പനിച്ച തെര്‍മോ മീറ്റര്‍ പൊട്ടുന്ന ഒച്ച, കാതില്‍ ഹൃദയം പറക്കുന്ന താളം, സ്വപ്നത്തിന്‍റെ  – വക്കില്‍ നിന്നാരോ – ചാടി മരിച്ച സായന്തനം ആശുപത്രിയിലാകെ വിരിഞ്ഞു പഞ്ഞിപ്പൂക്കള്‍ നീട്ടി നില്ക്കുന്നുകൈയില്‍ മരുന്നും മരവിപ്പും ഡ്രിപ്പിലും ട്രപ്പീസിന്‍റെ മൗനവും പിടച്ചിലും കണ്ണുനീര്‍ കണ്ണാടിയില്‍ മഞ്ഞയും മാറാലയും, തൊട്ടതേയുള്ളു ഓര്‍മ്മ മിണ്ടുവാന്‍തുടങ്ങുന്നു ഹൃദയം നമുക്കായി ഇലകള്‍ വിരിക്കുന്നു.